Puppies leren om zichzelf te leren

Stress en angst zijn enkele van de meest voorkomende problemen die we zien in de wereld van het hondengedrag. Als we factoren zoals pijn en ziekte uitsluiten, merken we vaak dat het grootste probleem te wijten is aan ongepaste interacties met mensen (dat wil zeggen, we zijn vaak het probleem!).

De natuur is wijs. Het meeste gedrag dat een puppy leert is door intermitterende versterking. Denk bijvoorbeeld aan een puppy die probeert te ‘jagen’ op iets (zoeken naar het, achterna zitten, het grijpen, enz.). Het is waarschijnlijk dat ze niet elke keer zullen slagen en bij hun poging verschillende gedragingen moeten proberen. Dit begint het proces om het vermogen van de puppy om frustratie te beheren te versterken. Ze leren dat ze niet altijd in staat zullen zijn om datgene te krijgen wat ze willen. Door dit zelflerende proces ontwikkelen ze een natuurlijk vermogen om frustratie te tolereren.

Wanneer mensen het leerproces leiden, zijn ze vaak niet continu aan het wennen om te proberen een nieuw gedrag bij de hond op te bouwen. Dit kan zelfs een contraproductieve benadering zijn, vooral tijdens puppyjaren en adolescentie, wanneer de ontwikkeling en constructie van de hersenen zo gevoelig is voor beïnvloeding. De relatie van een puppy met de eigenaar heeft een grote impact op de vroege ontwikkeling, vooral met betrekking tot hoe ze omgaan met zaken als frustratie en eenzaamheid. Als we een werkelijkheid creëren die nogal onnatuurlijk is vanuit het perspectief van een hond, kan dit zeer negatieve effecten hebben.

Negatieve emoties zoals stress en angst zijn een risicofactor voor de ontwikkeling van gezonde hersenen. Als eigenaren kunnen we de best mogelijke start in het leven bieden voor puppy’s door:

  • Bevordering van positieve emotionele ervaringen
  • Keuzes en passende niveaus van autonomie bieden
  • Puppy’s helpen om sterke coping-vaardigheden en veerkracht te ontwikkelen

Ervaringen in het begin van het leven kunnen van invloed zijn op de architectuur van de hersenen. Eigenaren kunnen positieve ervaringen faciliteren door puppy’s nieuwe dingen te laten proberen, nieuwsgierig te zijn, dingen fout te doen en dingen alleen te bereiken. Net als wij zijn puppy’s en honden continu bezig met leren – het is altijd goed om les te geven, op elk moment is het goed om te leren en elke ervaring kan worden gebruikt om betekenisvol leren op te bouwen.

Met vallen en opstaan ​​kunnen puppy’s ervaren hoe de wereld echt is. Als eigenaren moeten we hen voorzien van en begeleiden door middel van passende ervaringen en deskundig en empathisch zijn over hun huidige ontwikkelingsstadium. Minder bemoeien stelt ons in staat om hun ‘beste mens’ te zijn. Als puppy’s ‘beste mens’ gaat het erom op de achtergrond te zijn, vrijheid en keuzes mogelijk te maken, maar altijd klaar om in te grijpen als het te overweldigend of moeilijk wordt voor de puppy.

Een andere cruciale overweging bij het leren is individualiteit – puppy’s groeien op volgens hun unieke kenmerken. Net als mensen kunnen ze min of meer verlegen zijn, min of meer nieuwsgierig, min of meer atletisch etc. We moeten deze individuele verschillen accepteren en proberen te vermijden om constant te veranderen wie ze zijn.

Dus wat is een voorbeeld van deze manier van spelen?

Onze puppy Tuska speelt met een van haar favoriete speelgoed en het belandt onder de bank.Ze begint een poging te doen om het te proberen te bereiken.

Er zijn een paar opties over hoe we als mensen kunnen reageren, en verschillende gevolgen voor elk:

  1. a) Sta op van de bank en haal het speelgoed op als het buiten bereik komt.
  2. b) Laat Tuska het speelgoed proberen terug te halen. Als ze dan niet van tijd tot tijd slaagt (en altijd als Tuska heeft geaccepteerd, kan ze het speeltje niet bereiken en naar iets anders gaan), haal het dan terug en geef het haar terug.

    Met optie a) helpen we Tuska niet echt om te leren dat ze misschien niet altijd kan krijgen wat ze wil. Ze kan ons ook beginnen te vragen om het speelgoed te krijgen door te blaffen en te jammeren, omdat dit het gedrag is dat we onbedoeld hebben versterkt. Daarbij lopen we het risico afhankelijk gedrag aan te moedigen en een onvermogen om met frustratie om te gaan, wat dan tot stress kan leiden.Optie b) biedt ons de gelegenheid om de ‘beste mens’ van de puppy te zijn, omdat we soms speelgoed als magie kunnen produceren! We respecteren de individualiteit, omstandigheden en bekwaamheid van de puppy om dagelijkse evenementen te leren en te beheren. Ze hebben al zoveel intelligentie in zich en het zelflerende proces kan enorm lonend zijn.

Inés Jiménez Alavarez vertaald door Pryschka Dehaene

Advertisements